Basia mia\u0142a 31 lat. Zmar\u0142a 29 czerwca 2007 roku, w uroczysto\u015b\u0107 Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a, nad ranem. Dzie\u0144 wcze\u015bniej odwiedzi\u0142em j\u0105 razem z jej m\u0119\u017cem. By\u0142a wtedy nieprzytomna. Od miesi\u0105ca, z kr\u00f3tk\u0105 przerw\u0105, w oddychaniu pomaga\u0142 jej respirator. Nie mog\u0142a rozmawia\u0107 – Micha\u0142 pokaza\u0142 mi kartk\u0119, za pomoc\u0105 kt\u00f3rej si\u0119 porozumiewali. W kr\u00f3tkich zdaniach wida\u0107 by\u0142o jej zmaganie z cierpieniem, wysi\u0142ek, by pisa\u0107 prosto, gdy litery zje\u017cd\u017ca\u0142y ci\u0105gle w d\u00f3\u0142. Niekiedy brakowa\u0142o si\u0142 na pisanie, dlatego Micha\u0142 wymy\u015bli\u0142 dla niej „klawiatur\u0119” – narysowa\u0142 j\u0105 na kartce, \u017ceby stukaj\u0105c w poszczeg\u00f3lne litery, mog\u0142a m\u00f3wi\u0107, czego jej potrzeba.<\/p>\n
Ma\u0142\u017ce\u0144stwem byli od 2000 roku<\/strong>. Poznali\u015bmy si\u0119 w 2002 roku, podczas rekolekcji adwentowych dla absolwent\u00f3w stowarzyszenia Soli Deo z warszawskiej Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Handlowej. Potem spotykali\u015bmy podczas kolejnych rekolekcji i rozm\u00f3w. Jednym z bolesnych w\u0105tk\u00f3w ich historii by\u0142 brak potomstwa. Dojrzewali do decyzji o adopcji. Na jesieni 2004 roku zapisali si\u0119 na trwaj\u0105cy dziewi\u0119\u0107 miesi\u0119cy kurs adopcyjny. Przed jego rozpocz\u0119ciem pojechali jednak na pielgrzymk\u0119 do Rzymu. Jaka by\u0142a rado\u015b\u0107 przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych, gdy w grudniu og\u0142osili, \u017ce s\u0105 w stanie b\u0142ogos\u0142awionym.<\/p>\n A potem przysz\u0142o co\u015b jeszcze bardziej niespodziewanego<\/strong>. W swoich notatkach zapisa\u0142em: „21.01.2005 – Basia i Micha\u0142 Paradowscy – odkrywaj\u0105, \u017ce Basia ma nowotw\u00f3r. Dzi\u015b si\u0119 spotykamy i modlimy. Namaszczenie chorych i modlitwa do Matki Bo\u017cej Gidelskiej<\/em>„. I zaraz potem drugi zapis, z powt\u00f3rzeniem tej dramatycznej informacji, jakby nie mog\u0142o do mnie dotrze\u0107, co si\u0119 sta\u0142o: „23.01.2005 – O 16.00 msza za ma\u0142\u017ce\u0144stwa oczekuj\u0105ce potomstwa. B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo par na koniec mszy. Spotkanie z absolwentami Soli Deo. Basia i Micha\u0142 Paradowscy – okazuje si\u0119, \u017ce ona ma raka. Teraz, gdy jest w ci\u0105\u017cy. Du\u017co modlitwy<\/em>„.<\/p>\n Lekarz<\/strong>, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 informacj\u0119 o nowotworze, zasugerowa\u0142 aborcj\u0119<\/strong>, \u017ceby zapewni\u0107 skuteczno\u015b\u0107 leczenia. Stan\u0119li wobec niewyobra\u017calnego wyboru. Rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 zmaganie. Otacza\u0142a ich mi\u0142o\u015b\u0107 i modlitwa przyjaci\u00f3\u0142. Kr\u0105g modlitewny wci\u0105\u017c si\u0119 poszerza\u0142. Znale\u017ali lekark\u0119, kt\u00f3ra podj\u0119\u0142a si\u0119 leczy\u0107 Basi\u0119 w ci\u0105\u017cy. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 chemioterapia. Mateusz urodzi\u0142 si\u0119 zdrowy. W przeddzie\u0144 \u015bmierci Basi sko\u0144czy\u0142 dwa lata.<\/p>\n Nied\u0142ugo przed \u015bmierci\u0105 Basi, jad\u0105c poci\u0105giem z Warszawy do Poznania, zadzwoni\u0142em do niej, by zapyta\u0107, jak si\u0119 czuje. Opowiada\u0142a o ich wsp\u00f3lnej walce z kolejnymi nawrotami choroby, przytacza\u0142a weso\u0142e anegdoty dotycz\u0105ce Mateuszka. Zapyta\u0142em, czy nie da\u0142aby rady napisa\u0107 o swoich zmaganiach. Jedenastego maja otrzyma\u0142em emaila: „Jak ostatnio rozmawiali\u015bmy, to m\u00f3wi\u0142 Ojciec, \u017ceby mo\u017ce co\u015b napisa\u0107 do 'W drodze’. Napisa\u0142am co\u015b na kszta\u0142t rozwa\u017cania do Tajemnic Bolesnych po\u0142\u0105czonego z nasz\u0105 codzienno\u015bci\u0105. Nie wiem, czy to si\u0119 b\u0119dzie nadawa\u0107 – Ojciec oceni i zdecyduje. Jest osobiste, ale nie umiem pisa\u0107 nieosobi\u015bcie. Pozdrawiam serdecznie z frontu dalszej walki. Basia<\/em>„.<\/p>\n Zaraz po swoich urodzinach, 22 maja Basia trafi\u0142a do szpitala z ci\u0119\u017ck\u0105 niewydolno\u015bci\u0105 oddechow\u0105. To by\u0142 kolejny front walki. By\u0142a otoczona troskliw\u0105 opiek\u0105 najbli\u017cszych, lekarzy, personelu medycznego. Przez chwil\u0119 mog\u0142a nawet samodzielnie oddycha\u0107, wtedy Micha\u0142 odwiedzi\u0142 j\u0105 z Mateuszkiem, kt\u00f3ry uradowany siedzia\u0142 z mam\u0105 na \u0142\u00f3\u017cku. Wkr\u00f3tce potem Micha\u0142 zawiadomi\u0142 mnie, \u017ce organizm Basi nie reaguje ju\u017c na \u017cadne lekarstwa.<\/p>\n Na cmentarzu s\u0142u\u017cewskim, obok ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tej Katarzyny, w\u0142a\u015bciwie ca\u0142y czas m\u00f3wili\u015bmy r\u00f3\u017caniec: czekaj\u0105c a\u017c wszyscy dotr\u0105, wyruszaj\u0105c z konduktem do grobu, zasypuj\u0105c trumn\u0119 Basi. Ci\u0105gle powtarza\u0142o si\u0119 miarowe i pe\u0142ne mocy pod zachmurzonym niebem Warszawy Zdrowa\u015b Mario. To by\u0142a jej modlitwa – r\u00f3\u017caniec Basi.<\/p>\n tekst Wojciech Prus OP<\/em><\/p>\n <\/p>\nStan\u0119li wobec niewyobra\u017calnego wyboru<\/h2>\n
Opowiada\u0142a o ich wsp\u00f3lnej walce<\/h2>\n
Kolejny front walki<\/h2>\n
Wejd\u017a na stron\u0119 g\u0142\u00f3wn\u0105 Film o Basi<\/del><\/em><\/h2>\n
\nZobacz Film o Basi<\/h2>\n